กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 43 ปกปิดความในใจ
ยามนี้ ‘เจียงเช่อ’ แผ่กลิ่นอายเย็นเยียบไปทั่วร่าง ก่อนหันไปมองรั่วซือเวย
“ข้ายอมรับว่าเมื่อก่อนข้าชอบศิษย์พี่หญิง แต่ตอนนั้นเป็นเพราะนางช่วยชีวิตข้าไว้ตั้งแต่ยังเยาว์วัย การกระทำของข้าในอดีตอาจทำให้ศิษย์พี่หญิงเข้าใจผิด แต่เจ้าบอกข้ามาสิว่า ดูจากตรงไหนได้ว่าศิษย์พี่หญิงชอบข้า?”
ตลอดสิบกว่าปี ความในใจของเขาแทบจะเขียนอยู่บนใบหน้า ทุกคนล้วนรู้กันหมด มีเพียงศิษย์พี่หญิงเท่านั้นที่ไม่เคยแสดงท่าทีชัดเจน
หรือเขาเป็นสุนัขตัวหนึ่งที่เรียกมาก็มา ไล่ไปก็ไป แม้แต่การพบคุณหนูสักคนก็ยังไม่ได้หรือ?
รั่วซือเวยร้อนใจขึ้นมา “เจ้าไม่รู้หรือว่าวรยุทธ์ที่ศิษย์พี่หญิงบำเพ็ญส่งผลต่ออารมณ์ นางเพียงไม่ถนัดแสดงความรู้สึกเท่านั้น”