กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 42 คุณชาย คุณหนูของข้ามีคำเชิญ
หลังจากเฉินเหยียนจือจากไปแล้ว เจียงเช่อจึงค่อย ๆ เดินเข้าห้องอย่างอ้อยอิ่ง เมื่อสัมผัสได้ถึงสายตาใคร่ครวญคู่นั้น เขาก็เอ่ยขึ้นอย่างจนใจ
“ผู้อาวุโส ท่านคิดจะให้ชาวเมืองเป่ยเย่ทั้งเมืองตายตกไปหรือไร”
แม้แต่จื่อหยางเจินเหรินก็ยังไม่กล้าเอ่ยนามนั้นตามอำเภอใจ หากชาติก่อนไม่เคยประสบเรื่องบางอย่าง แม้แต่ตัวเขาเองก็คงไม่รู้เช่นกัน
เม่ยเซียนเหยียนเลิกคิ้ว มองเจียงเช่อด้วยความสนใจ เรื่องนั้นผ่านมานานกว่าห้าร้อยปีแล้ว ผู้ที่รู้ความลับภายในล้วนไม่แก่ตายก็ปิดปากเงียบ นางจึงใคร่รู้ยิ่งนักว่าหลินเย่ล่วงรู้ได้อย่างไร