เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 442 ยังต้องเติมเชื้อไฟอีกหน่อย
จิ่นอวี่หยิบกิ่งไม้ขึ้นมาแกว่งไปพลางพูดว่า “ได้ ๆ พวกเราออกมาแล้ว ออกมาแล้ว”
ในสายตาของโจรลักพาตัวทั้งสอง จิ่นอวี่แค่แกว่งกิ่งไม้ไปเรื่อย
แต่ในสายตาของฉูโถวกับองครักษ์ของจิ่นอวี่ กลับไม่ใช่เช่นนั้น
หลังจิ่นอวี่แกว่งกิ่งไม้เสร็จก็เดินออกมา ไม่เพียงออกมา ยังส่งยิ้มหวานให้โจรลักพาตัวทั้งสองด้วย เดิมทีจิ่นอวี่ก็หน้าตางดงามอยู่แล้ว หากตั้งใจใช้เสน่ห์ล่อลวงคน…
โจรลักพาตัวทั้งสองชะงักงันไปทันที!
จิ่นอวี่ยิ้ม ฉูโถวก็ลงมือ
ฉูโถวซัดดาบในมือโจรลักพาตัวทั้งสองจนหลุดมือแล้ว พวกเขาก็ยังไม่หลุดจากภวังค์รอยยิ้มของจิ่นอวี่
ฉูโถวไม่รู้ว่าโจรลักพาตัวทั้งสองมีวรยุทธ์มากแค่ไหน อีกทั้งยังมี “ภาระ” อย่างหลิงอวิ๋นอยู่ด้วย หลังซัดดาบในมือพวกเขาจนหลุด ฉูโถวก็ลากหลิงอวิ๋นหลบไปด้านข้าง