กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 441 คุ้นหน้าอะไรกัน? เจ้าแค่อยากช่วยสาวงาม
โจรลักพาตัวทั้งสองมั่นใจในวรยุทธ์ของตนอยู่บ้าง คิดพิจารณาเล็กน้อยก็ยอมตกลง
หลังฉูโถวเดินเข้าไป โจรก็ปล่อยจื้อหมิ่น
จื้อหมิ่นคารวะฉูโถว “ขอบคุณท่านที่ช่วยชีวิต วันหน้าข้าจะตอบแทนบุญคุณ”
ฉูโถวหัวเราะ “ไม่เป็นไร เจ้าลงเขาไปกับพี่ชายเหล่านั้นก่อนเถอะ เดี๋ยวข้ากับพี่สาวเจ้าก็ตามลงไป”
จื้อหมิ่นหันไปมองหลิงอวิ๋น
หลิงอวิ๋นพยักหน้า
จื้อหมิ่นคารวะฉูโถวอีกครั้ง แล้วจึงตามหวังเสวียชิงกับพวกลงเขา จื้อหมิ่นรู้ว่าตนอยู่ที่นี่ก็มีแต่จะเกะกะ
หลังพวกเขาไปแล้ว ฉูโถวมองหลิงอวิ๋นแล้วถามว่า “แม่นางแซ่อะไร?”
“ข้าแซ่เถียน”