กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 360 หวั่นไหวโดยไม่รู้ตัว
หลี่จินฮวาครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง
จริงด้วย เหลียนเตาเป็นคนที่มีโอกาสทำตามข้อเรียกร้องของหลิงอวี่ได้มากที่สุด
อีกอย่าง หากหลิงอวี่แต่งกับเหลียนเตา นางย่อมใช้ชีวิตอย่างสุขสบาย
ส่วนเรื่องอื่น ได้อย่างก็ต้องเสียอย่าง
แล้วอีกอย่าง ไม่ใช่ว่ายังมีฝู่โถว จิ่นอวี่ และฉ่านจื่ออยู่หรือ?
หลี่จินฮวามองหวังลี่เหยี่ยนแล้วยิ้ม “ท่านแม่คงต้องพูดอีกแล้วว่าพวกเราสองคนเป็นพ่อเลี้ยงแม่เลี้ยง”
หวังลี่เหยี่ยนยิ้ม “รอให้ท่านแม่เห็นว่าหลิงอวี่ใช้ชีวิตสุขสบายกว่าจิ่นอวี่ ท่านก็จะรู้เองว่าพวกเราเป็นพ่อแม่แท้ ๆ”
“จิ่นอวี่ยังต้องรออีกเจ็ดแปดปีกว่าจะแต่งงาน ช่วงเจ็ดแปดปีนี้ท่านแม่คงตำหนิพวกเราเป็นระยะ”
“อืม ลูก ๆ ล้วนเป็นหนี้”