กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 359 เรื่องนี้ชวนประหลาดใจอยู่บ้าง
องค์ชายหกมองฝ่าบาทอย่างกลัดกลุ้ม “เสด็จพ่อ ข้าเป็นพระโอรสแท้ ๆ ของพระองค์นะพ่ะย่ะค่ะ”
ฝ่าบาทตรัสด้วยรอยยิ้ม “พ่อรู้แล้ว”
“แล้วเสด็จพ่อยังรอหัวเราะเยาะลูกอยู่อีกหรือพ่ะย่ะค่ะ?”
ฝ่าบาทตรัสอย่างจริงจัง “หัวเราะเยาะอะไรกัน? เสด็จพ่อเป็นห่วงเจ้า”
องค์ชายหกไม่เชื่อสักนิด “ขอบพระทัยเสด็จพ่อพ่ะย่ะค่ะ เสด็จพ่อ ลูกไปพักผ่อนก่อน”
“เจ้าไม่กล้าพูดออกไปใช่หรือไม่?”
“……” ยังจะบอกว่าไม่ได้รอหัวเราะเยาะอีกหรือ? “ลูกคิดดูแล้ว ที่เสด็จพ่อพูดก็ถูก จิ่นอวี่ยังเด็ก หากลูกหมั้นหมายกับนางตอนนี้ อีกหลายปีต่อจากนี้ลูกก็ต้องวางตัวสำรวมเรียบร้อย”