กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 272 ลูก ๆ ล้วนเป็นเจ้ากรรมนายเวร
หวังลี่เหยี่ยนมองหลิงอวี่แล้วถามอย่างจริงจังทันที “พังถล่มได้อย่างไร?”
“ข้าฝันว่ามีคนเอาประทัดจำนวนมาก ๆ ๆ ไปซ่อนไว้ในเขาเอ้อร์หู่ พอท่านผ่านไป พวกเขาก็จุดประทัดเหล่านั้น พอจุดแล้วเขาเอ้อร์หู่ก็พังถล่มลงมา”
ชาติก่อนนางรู้แค่ว่าในประทัดมีดินปืน และมีคนสกัดดินปืนจากประทัดได้ แต่ไม่รู้รายละเอียดว่าทำอย่างไร หรือมีอานุภาพมากเพียงใด
นางแค่เสนอแนวคิดให้ท่านพ่อ
หากเรื่องครั้งนี้เป็นฝีมือคนจริง ๆ ก็เกินขอบเขตความรู้ของท่านพ่อแล้ว
พอนายท่านรองหวังได้ยินก็หัวเราะ “นี่มันฝันชัด ๆ ประทัดจะทำให้ภูเขาถล่มได้อย่างไร?”
“บางทีลองดัดแปลงดูก็อาจทำได้”
“ดัดแปลงอย่างไร?”