กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 240 ต้องรอให้ข้าวสารกลายเป็นข้าวสุกก่อน
หลิวหลีมองไทเฮาด้วยสีหน้าจริงใจ “ไทเฮา บ่าวยังอายุไม่ถึงเกณฑ์ออกจากวัง ตอนนี้บ่าวยังเป็นคนของพระองค์ พระองค์ก็คือบิดามารดาของบ่าว”
นางยังต้องรออีกเจ็ดปีกว่าจะออกจากวังได้
ภายในเจ็ดปี ต่อให้อย่างไรก็น่าจะมีลูกสักคนแล้ว ถึงตอนนั้นถ้าพ่อจะตีนาง นางก็หลบไปอยู่หลังลูก ถ้าแม่ด่านาง นางก็ให้ลูกร้องไห้
“ไทเฮา ต่อไปบ่าวยังเป็นลูกสาวของพ่อแม่ได้อีกหลายปี แต่พออายุครบยี่สิบห้า บ่าวก็เป็นนางกำนัลของพระองค์ต่อไปไม่ได้แล้ว ก่อนอายุยี่สิบห้า บ่าวอยากเป็นนางกำนัลของพระองค์เท่านั้น”
ไทเฮาฟังแล้วทรงยินดีมาก
ส่วนเหตุผลที่หลิวหลีพูดเช่นนี้ เป็นเรื่องจริงหรือไม่จริง?