กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 239 ระยะห่างยิ่งไกลออกไปทุกที (เพิ่มตอนพิเศษขอบคุณรางวัลจากเซี่ยหม่านเป่า)
เจียงผิงอันเล่าเรื่องชาติกำเนิดของหลิวหลีให้นายท่านรองหวังฟัง “นางเป็นลูกคนเล็กของบ้าน พ่อของนางเอ็นดูนางมาก ข้าเดาว่านางคงทนไม่ไหวที่ต้องยกม่านประตูเพราะมันหนาวเกินไป เลยพูดว่าจะมาแต่งกับข้า”
“……” เรื่องแบบนั้นก็เป็นไปได้จริง ๆ ถ้าให้เขายืนยกม่านประตู เขาก็คงทนไม่ไหวเหมือนกัน หนาวจะตาย “เจ้าพูดเรื่องพวกนี้หมายความว่าอย่างไร?”
เจียงผิงอันรินชาให้นายท่านรองหวัง “ตอนนี้นางยังเด็ก คิดจะทำอะไรก็ทำตามใจตัวเอง พอหนาวจนทนไม่ไหวก็อยากออกจากวังทันที พอออกจากวังแล้ว ความคิดของนางอาจเปลี่ยนไปอีกก็ได้”