บทที่ 234 ไม่สนแล้ว

บทที่ 234 ไม่สนแล้ว

หวังลี่เหยี่ยนมองหลี่จินฮวาแล้วยิ้ม เจ้ามีเรื่องอะไรไม่ปรึกษาข้า ยกหินทุ่มใส่เท้าตัวเองแล้วใช่หรือไม่?

หลี่จินฮวาถลึงตาใส่หวังลี่เหยี่ยน ยิ้มไปเถอะ! ถ้าต่อไปข้าจัดการคนทั้งบ้านไม่ไหว ข้าจะให้เจ้าลงมือ เจ้าก็เป็นสามีข้านี่นา

เจียงผิงอันเห็นหวังลี่เหยี่ยนเอาแต่ส่งสายตาหยอกล้อกับหลี่จินฮวา จึงเดินไปสะกิดไหล่นายท่านรองหวังแล้วถามเสียงเบาว่า “ยัยโจรนั่นเป็นอะไรไป?”

นายท่านรองหวังมองเจียงผิงอันอย่างยินดี “เจ้าจะได้เป็นเจ้าบ่าวแล้ว” ลูกสะใภ้คนนี้ของเขาเก่งจริง ๆ เข้าไปในวังคารวะรับปีใหม่ครู่เดียว ก็หาภรรยาน้อยแสนอ่อนหวานกลับมาให้ผิงอันได้คนหนึ่ง

นายท่านรองหวังไม่เคยเห็นนางกำนัลตัวน้อยคนนั้นก็จริง แต่คนที่เปิดม่านให้ไทเฮาได้ อย่างไรก็คงไม่ขี้ริ้วขี้เหร่