กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 233 อดทนสักสองสามปีก็ยังพอทนไหว
ไทเฮากับฮองเฮากำลังสนทนากับเหล่าฮูหยินที่มาเข้าเฝ้าเพื่อคารวะรับปีใหม่ นางกำนัลผู้หนึ่งเข้ามารายงานไทเฮาว่า หลิวกงกงจากข้างกายฝ่าบาทมาถึงแล้ว
ไทเฮาคิดว่าคงมีคนถวายของแปลกใหม่ให้ฝ่าบาท แล้วฝ่าบาทให้หลิวกงกงนำมาถวายให้นางทอดพระเนตร
ใครจะรู้ว่า…
หลิวกงกงเดินเข้ามาหยุดข้างกายไทเฮา แล้วกระซิบทูลความประสงค์ของฝ่าบาทกับความคิดของหลี่จินฮวาให้นางฟัง
ฟังจบ ไทเฮาก็มองหลิวกงกงพลางยิ้มตรัสว่า “ฝ่าบาทให้เจ้ามาตอนนี้ คงคิดฉวยโอกาสช่วงฉลองปีใหม่ จับคู่ให้เกิดเรื่องมงคลอีกคู่ใช่หรือไม่?”
“……” ท่านผู้เฒ่าคงไม่ได้คิดด้วยกระมังว่าเจียงผิงอันคู่ควรกับคนข้างกายท่าน? “อาจจะพ่ะย่ะค่ะ ไทเฮา หากไม่มีธุระอะไรแล้ว บ่าวขอกลับไปปรนนิบัติฝ่าบาทก่อน”
“ไปเถอะ”
หลังหลิวกงกงจากไป ฮองเฮาก็ถามอย่างสงสัยว่า “เสด็จแม่ ฝ่าบาททรงคิดจะจับคู่ให้ใครหรือเพคะ?”
เหล่าฮูหยินที่อยู่ในตำหนักต่างก็อยากรู้เช่นกัน