กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย หมาน หมาน_满满
บทที่ 227 สำหรับเขาอาจไม่ใช่เรื่องร้าย ข้ายังไม่กล้าทำเช่นนี้เลย
ทันทีที่ฝ่าบาทตรัสจบ หลิวกงกงซึ่งยืนอยู่เยื้องไปทางด้านหลังข้างบัลลังก์มังกรก็หันไปมองหลานชายบุญธรรมของตน เมื่อแน่ใจว่าหลานชายบุญธรรมรับสายตาของเขาแล้ว เขาจึงค่อย ๆ ลดมือลงข้างลำตัว ก่อนแอบชูมือกะความสูงของเด็กคนหนึ่ง
ปกติหวังลี่เหยี่ยนให้ความเคารพเขามาก ทั้งยังเคยมอบบุญคุณครั้งใหญ่ให้เขาด้วย (บท ที่ 201)
หลานชายบุญธรรมของหลิวกงกงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่งก็เข้าใจ ปู่บุญธรรมคงให้เขาไปบอกขันทีที่มาถ่ายทอดราชโองการ ให้พาเด็กทั้งสองของผู้ตรวจการหวังมาด้วย ปู่บุญธรรมเคยบอกเขาหลายครั้งแล้วว่าฝ่าบาทโปรดเด็กทั้งสองของผู้ตรวจการหวังมาก
หลานชายบุญธรรมของหลิวกงกงพยักหน้าให้หลิวกงกง ก่อนแอบถอยออกไป