กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 202
เมื่อหลินลั่วชิงได้ยินน้ำเสียงที่คุ้นเคยของจี้อวี่เซียว เขาก็ถอนหายใจอย่างโล่งอก
เมื่อครู่หัวใจของเขาเต้นแรงมาก จนนึกว่าจี้อวี่เซียวเกิดเรื่องอะไรขึ้นเสียอีก
ไม่เป็นอะไรก็ดีแล้ว
“ใครคิดถึงคุณกัน ผมแค่โทรมาดูว่าคุณกำลังทำอะไรอยู่ต่างหาก”
จี้อวี่เซียวหัวเราะเบา ๆ
หลินลั่วชิงได้ยินเสียงหัวเราะนั้นแล้วรู้สึกเหมือนอีกฝ่ายกำลังหัวเราะเยาะตัวเอง จึงทั้งเขินทั้งหงุดหงิดเล็กน้อย
“หัวเราะอะไร?”
“หัวเราะที่คุณน่ารักไง” จี้อวี่เซียวตอบอย่างอ่อนโยน
หลินลั่วชิงพูดไม่ออก