เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 200
หลังจากจี้อวี่เซียวกินข้าวเสร็จและกลับมาที่บริษัท จี้มู่ก็เก็บข้าวของย้ายไปอยู่ที่ห้องทำงานของผู้อำนวยการฝ่ายการตลาดเรียบร้อยแล้ว
จี้อวี่เซียวมองห้องทำงานอันคุ้นเคยแห่งนี้ เมื่อนึกถึงว่าครั้งหนึ่งพี่ชายของเขาเคยทำงานอยู่ที่นี่ เคยพูดคุยกับเขาในห้องนี้ ก็อดรู้สึกสะเทือนใจไม่ได้
โชคดีที่ถานเจียจี้ไม่เคยเข้ามาในห้องนี้
ขณะที่เขากำลังคิดอยู่นั้น ก็ได้ยินเสียงเคาะประตู
จี้อวี่เซียวขานรับ คนที่อยู่ด้านนอกจึงเดินเข้ามา เป็นจี้มู่นั่นเอง
จี้อวี่เซียวไม่ได้แปลกใจนักที่อีกฝ่ายมาหาในเวลานี้ หากจะมีเรื่องใดทำให้เขาประหลาดใจ ก็คงเป็นเรื่องที่จี้มู่ยอมก้มหัวในการประชุมเมื่อเช้า และบอกด้วยตัวเองว่ายินดีย้ายกลับไปทำงานในฝ่ายการตลาด
ผ่านมาตั้งหลายปี ในที่สุดอีกฝ่ายก็รู้จักใช้สมองเสียที นับเป็นเรื่องที่หาได้ยากจริง ๆ ถึงขนาดทำให้จี้อวี่เซียวอดมองเขาเพิ่มอีกครั้งไม่ได้ในตอนนั้น
จี้มู่เดินเข้ามาในห้องทำงานที่คุ้นเคยเป็นอย่างดี
ก่อนการประชุมเมื่อเช้า เขายังเป็นเจ้าของห้องนี้อยู่เลย แต่ตอนนี้เขากลับต้องย้ายออกไปแล้ว