เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 196
จี้มู่ชะงักงัน คิดไม่ถึงว่าอีกฝ่ายจะพูดอะไรแบบนี้ออกมา
คนบ้า! เขาคิด จี้อวี่เซียวมันคนบ้า! ตอนนี้เขากลายเป็นคนบ้าไปแล้วจริง ๆ!
เขาหันหลังเดินออกไปอย่างรวดเร็ว แต่กลับได้ยินเสียงจี้อวี่เซียวดังตามมาจากด้านหลัง
“ครั้งนี้ฉันจะไม่ฆ่านาย แต่จะไม่มีครั้งที่สองอีก ถ้าครั้งหน้านายยังกล้าเข้าใกล้เสี่ยวอวี๋ ฉันจะไม่ปล่อยให้นายตายง่าย ๆ ฉันจะทำให้นายอยู่ก็เหมือนตาย”
จี้มู่หันกลับไปมองเขาด้วยความหวาดกลัว
จี้อวี่เซียวนั่งอยู่ท่ามกลางแสงแดดที่สาดส่องเข้ามาอย่างเต็มที่ แสงแดดเจิดจ้ายิ่งขับให้ผิวขาวซีดของเขาดูเย็นชาและน่าสะพรึงกลัว
มีดในมือเขายังไม่ถูกวางลง เลือดหยดจากปลายมีด
แต่สิ่งที่โหดเหี้ยมและเย็นเยียบยิ่งกว่าคมมีด ก็คือแววตาของเขา
จู่ ๆ จี้มู่ก็นึกถึงจี้อวี่เซียวสมัยเรียนมัธยมปลายขึ้นมา