เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 195
เมื่อได้ยินคำพูดของหลินเฟย หลินลั่วชิงก็อดยิ้มไม่ได้ รู้สึกว่าเด็กคนนี้ทำตัวเหมือนผู้ใหญ่ตัวน้อยจริง ๆ
“ได้เลย เฟยเฟยเก่งมาก”
แต่ว่า...
หลังจากเป็นห่วงสภาพจิตใจและความรู้สึกของจี้เล่ออวี๋แล้ว หลินลั่วชิงก็เริ่มกังวลขึ้นมาอีกว่า จี้เล่ออวี๋จะทำอะไรฟางซินหรือเปล่า
ไม่ใช่ว่าเขาไม่เชื่อใจจี้เล่ออวี๋ แต่ด้วยนิสัยของเด็กคนนี้ จะเป็นไปได้อย่างไรที่จะปล่อยให้ฟางซินอยู่ตรงหน้าโดยไม่ทำอะไรเลย
จี้เล่ออวี๋เป็นคนรอคอยได้เสมอ
ในนิยาย เพียงเพราะต้องการแก้แค้นเจ้าของร่างเดิมที่เคยดูหมิ่นจี้อวี่เซียว เขายังตามหาเจ้าของร่างเดิมจนพบในอีกสิบกว่าปีให้หลัง และทำให้อีกฝ่ายต้องชดใช้ในสิ่งที่เคยทำ
ยิ่งไม่ต้องพูดถึงฟางซิน ซึ่งเป็นลูกชายของคนร้ายที่ทำให้พ่อแม่ของเขาเสียชีวิต
แต่ไม่นานหลินลั่วชิงก็ล้มเลิกความคิดนี้