เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 171 ประธานจี้กับเฟยเฟยร่วมมือกันได้อย่างแนบเนียน
หลินลั่วชิงพาหลินเฟยกับจี้เล่ออวี๋กลับไปที่ห้องนอนของตัวเองอีกครั้ง เขากำลังอารมณ์ดี จึงไม่รีบร้อนเข้านอน เอาแต่กอดเด็กทั้งสองคนพูดคุยกันอย่างมีความสุข
แต่ไม่นานเขาก็นึกขึ้นได้ว่าตัวเองเป็นผู้ใหญ่ จะนอนดึกก็ไม่เป็นไร ทว่าหลินเฟยกับจี้เล่ออวี๋ยังเล็ก การนอนดึกไม่ดีต่อการเจริญเติบโต
ยิ่งไปกว่านั้น เมื่อวานหลินเฟยก็ไม่ได้พักผ่อนให้เต็มที่เพราะมัวแต่ทำการ์ดอวยพรให้เขา ตอนนี้ยิ่งต้องรีบนอนแล้ว
ดังนั้นเขาจึงดึงผ้าห่มขึ้นมา ห่มให้เด็กน้อยทั้งสองคน
“นอนกันเถอะ นอนกันเถอะ ได้เวลานอนแล้ว”
หลินเฟยไม่ได้คัดค้านอะไร ส่วนจี้เล่ออวี๋ก็ง่วงแล้วเช่นกัน
จี้อวี่เซียวมองทั้งสามคนด้วยแววตาที่เต็มไปด้วยความเอ็นดูและอ่อนโยน
ครอบครัวทั้งสี่คนจึงเอนตัวลงนอน และเข้าสู่ห้วงนิทราอันแสนสุข
เจ็ดโมงเช้า จี้อวี่เซียวลืมตาตื่นตั้งแต่เช้าตรู่