เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 170 【ตอนเพิ่มพิเศษ】 “คุณคู่ควรกับสิ่งดีงามทั้งหมดบนโลกใบนี้…”
สิบนาทีก่อนที่จี้เล่ออวี๋กับหลินเฟยจะมาเคาะประตู หลินลั่วชิงยังนั่งอยู่บนเตียง พูดคุยเรื่องเด็กทั้งสองคนกับจี้อวี่เซียว
“ทำไมสองคนนั้นยังไม่นอนอีกนะ ดึกขนาดนี้แล้ว” หลินลั่วชิงพูดอย่างเป็นห่วง
“ถ้าอย่างนั้นคุณก็ไปบอกให้พวกเขารีบนอนสิ” จี้อวี่เซียววางหนังสือในมือลงแล้วตอบ
“ทำแบบนั้นได้ยังไงล่ะ?” หลินลั่วชิงไม่ค่อยเต็มใจ “นาน ๆ ทีพรุ่งนี้จะไม่ต้องไปโรงเรียน พวกเขาได้พักผ่อนสบาย ๆ บ้าง อยากเล่นต่ออีกหน่อยก็เป็นเรื่องปกตินี่”
“แล้วคุณยังจะมานั่งเป็นห่วงอยู่ตรงนี้อีก” จี้อวี่เซียวทั้งขำทั้งจนใจ
หลินลั่วชิงถอนหายใจ
“ก็เมื่อคืนเฟยเฟยนอนดึกไปแล้วนี่นา ถ้าคืนนี้ยังนอนดึกอีกก็ไม่ดีต่อสุขภาพเขา”
“แต่คุณก็ไม่ยอมไปเร่งให้พวกเขานอน”
“เด็ก ๆ ก็ต้องมีอิสระของตัวเองเหมือนกันนะ” หลินลั่วชิงแย้งอย่างมีเหตุผล “อีกอย่าง ปกติพวกเขาเรียนหนังสือก็เหนื่อยมากอยู่แล้ว นาน ๆ ทีได้พักผ่อน ก็ต้องปล่อยให้ทำอะไรที่ตัวเองอยากทำบ้างสิ”