เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 133
จี้อวี่เซียวไม่ได้รีบกลับห้องของตัวเอง แต่แวะไปที่ห้องของพี่ชายก่อน
ห้องของจี้อวี่หลิงได้รับการทำความสะอาดอย่างดี ดูแทบไม่ต่างจากตอนที่เขายังมีชีวิตอยู่
จี้อวี่เซียวเข็นรถผ่านโต๊ะหนังสือ โต๊ะข้างเตียง และตู้เสื้อผ้าของพี่ชาย
ภาพเหตุการณ์ในอดีตยังคงชัดเจนอยู่ในความทรงจำ เขาไม่จำเป็นต้องหลับตาก็นึกออกว่าเมื่อก่อนทั้งสองเคยหยอกล้อและพูดคุยกันในห้องนี้อย่างไร จี้อวี่หลิงเคยจนปัญญากับเขาเพียงใด และยอมตามใจเขาทั้งที่ปวดหัวและเหนื่อยใจแค่ไหน
เขาหยิบรูปถ่ายบนโต๊ะหนังสือขึ้นมา
เป็นรูปที่พวกเขาถ่ายด้วยกันหลังจากจี้เล่ออวี๋เพิ่งเกิดได้ไม่นาน
ชายในภาพหล่อเหลา หญิงสาวงดงาม ส่วนจี้เล่ออวี๋ยังตัวเล็กนิดเดียว ถูกพี่สะใภ้ของเขาอุ้มไว้ในอ้อมแขน
เด็กน้อยไม่ร้องไห้หรือส่งเสียงงอแง เพียงเบิกดวงตากลมโตมองกล้องด้วยความอยากรู้อยากเห็น
ตอนนั้นทุกคนต่างมีความสุข