เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 132
เมื่อหลินลั่วชิงได้ยินจี้อวี่เซียวบอกว่าจะกลับไปกินข้าวที่บ้านเก่าตระกูลจี้ในคืนส่งท้ายปีเก่า เขาก็ไม่ได้แปลกใจมากนัก
ถึงอย่างไรอีกฝ่ายก็เป็นพ่อของจี้อวี่เซียว ต่อให้ทะเลาะกัน แต่ตราบใดที่ยังไม่ได้ตัดความสัมพันธ์พ่อลูก การกลับบ้านก็เป็นเรื่องปกติ
เพียงแต่เขารู้สึกว่าจี้อวี่เซียวดูไม่ค่อยมีอารมณ์ร่วมกับเทศกาลนัก ราวกับกำลังเศร้าอยู่เล็กน้อย
ก็ไม่แปลกหรอก เทศกาลที่ครอบครัวกลับมาพร้อมหน้าพร้อมตากันแบบนี้ มักทำให้คนเราคิดถึงญาติพี่น้องและคนที่รักได้ง่ายที่สุด
เขาเดาว่าจี้อวี่เซียวคงคิดถึงพี่ชาย
เพราะวันที่ควรเป็นวันรวมญาติ กลับไม่มีทางได้อยู่พร้อมหน้ากันอีกแล้วหลังจากพี่ชายกับพี่สะใภ้ของเขาจากไป
“ถ้าพรุ่งนี้เราจะไปตอนเย็น ตอนกลางวันไปเยี่ยมพี่ชายของคุณกันดีไหมครับ?” หลินลั่วชิงถาม “ขึ้นปีใหม่แล้ว ไปพูดคุยกับเขาสักหน่อยก็ดีนะ”
เดิมทีจี้อวี่เซียวก็ตั้งใจจะไปเยี่ยมจี้อวี่หลิงในวันพรุ่งนี้อยู่แล้ว เพียงแต่ยังไม่ทันบอกหลินลั่วชิง
พอได้ยินอีกฝ่ายเป็นคนเสนอขึ้นมา เขาก็อดประหลาดใจไม่ได้ และรู้สึกยินดีขึ้นมาอย่างบอกไม่ถูก