กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 121
หลินลั่วชิงรับปากจี้เล่ออวี๋กับหลินเฟยแล้วว่าคืนนี้จะนอนด้วยกัน เขาจึงตั้งใจจะรีบอาบน้ำให้เสร็จ เพื่อจะได้ไปอาบน้ำให้เด็กน้อยทั้งสองคน แล้วพาพวกเขามานอนด้วย
ดังนั้นพอเพิ่งเก้าโมง เขาก็บอกจี้อวี่เซียวว่า
“ผมไปอาบน้ำก่อนนะครับ”
จี้อวี่เซียวมองเขาวางโทรศัพท์ เตรียมเดินเข้าห้องน้ำ ลังเลอยู่ครู่หนึ่งก่อนเอ่ยว่า
“ไม่อย่างนั้นเราอาบด้วยกันไหม?”
หลินลั่วชิงประหลาดใจ
เขาหันกลับมามองจี้อวี่เซียวอย่างไม่อยากเชื่อ ถามอย่างไม่แน่ใจว่า
“คุณคิดดีแล้วเหรอครับ?”
นับเป็นเรื่องที่หาได้ยากจริง ๆ เพราะที่ผ่านมา จี้อวี่เซียวหลีกเลี่ยงการให้เขาเห็นขาทั้งสองข้างมาโดยตลอด ราวกับรู้สึกกระดากอาย