เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 115
หลินเฟยหันไปมองเขา ใบหน้ายังคงไร้สีหน้าเหมือนเคย “นายทำไม่เป็นเหรอ?”
จี้เล่ออวี๋ “…”
จี้เล่ออวี๋ทำไม่เป็นจริง ๆ
จี้เล่ออวี๋ที่เพิ่งตระหนักว่าในครอบครัวสี่คน มีเพียงเขาคนเดียวที่ทำอาหารไม่เป็น “…”
ดูเหมือนว่าเขาจะไม่เหมือนคนอื่นเลยนะ
จี้เล่ออวี๋หดคอเล็ก ๆ ลงเงียบ ๆ เพื่อไม่ให้ตัวเองดูแตกต่างจากคนอื่นมากเกินไป
จี้อวี่เซียวคิดไม่ถึงว่าเด็กตัวเล็กแค่นี้จะทำอาหารเป็นแล้ว จึงถามอย่างประหลาดใจว่า “เฟยเฟยต้มบะหมี่เป็นด้วยเหรอ?”
หลินเฟยพยักหน้า ด้วยท่าทางราวกับเป็นเรื่องธรรมดา
หลินลั่วชิงนึกถึงบะหมี่แห้งที่หลินเฟยต้มอยู่ในหม้อตอนเขาเพิ่งทะลุมิติมา เด็กคนนี้ต้มบะหมี่เป็นจริง ๆ เพียงแต่เป็นการต้มบะหมี่อย่างเดียวจริง ๆ ไม่มีเครื่องเคียงอะไรเลย เป็นบะหมี่เปล่าที่คลุกกับซีอิ๊วและเกลือ