กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 95
จี้เล่ออวี๋ถูกหลินเฟยคอยดูแลให้อ่านหนังสือตลอดทั้งเช้า จนแทบจะทนไม่ไหวแล้ว
“เที่ยงแล้ว ๆ ถึงเวลากินข้าวแล้ว”
เขาปิดหนังสือดังฉับ ก่อนมองหลินเฟยด้วยสีหน้าน่าสงสาร
“พักกันหน่อยเถอะ ฉันเหนื่อยมากเลย”
หลินเฟยเห็นเขาขมวดคิ้ว ใบหน้าเล็ก ๆ เต็มไปด้วยความน้อยใจ จึงยื่นมือลูบศีรษะให้ ถือเป็นรางวัลสำหรับเขา
พอจี้เล่ออวี๋เห็นปฏิกิริยาของอีกฝ่าย ก็รู้ทันทีว่าหลินเฟยยอมตกลงแล้ว จึงผ่อนคลายลงทั้งตัว
“ฉันลำบากมากเลยนะ”
เขามองหลินเฟย พลางทำปากยื่นออดอ้อน
หลินเฟยหยิบแท็บเล็ตจากกระเป๋าส่งให้