เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 62 เขาสามารถให้ของขวัญได้
จี้อวี่เซียวไม่คิดเลยจริง ๆ ว่าหลินเฟยจะสงสัยเรื่องนี้
“ตอนที่น้าของหนูไป เขาไม่ได้บอกหนูเหรอ?”
ไม่น่าจะเป็นไปได้นะ หลินลั่วชิงเป็นคนละเอียดรอบคอบขนาดนั้น จะไม่บอกหลินเฟยได้ยังไง?
ตอนนั้นเองหลินเฟยถึงนึกขึ้นได้ว่า หลินลั่วชิงเคยบอกเขาจริง ๆ ว่าจะต้องออกจากบ้านไปนานมาก และพวกเขาจะไม่ได้เจอกันอีกนาน
เพียงแต่เขาเข้าใจมาตลอดว่า ไม่ว่าจะเป็นคำว่า ‘นานมาก’ หรือ ‘อีกนาน’ ก็หมายถึงช่วงเวลาครึ่งวัน ตั้งแต่เช้าจนถึงบ่าย เหมือนเวลาที่เขาไปโรงเรียน จึงไม่ได้ใส่ใจอะไร
เขาคิดว่าตัวเองเข้าใจเรื่องการทำงานดีแล้ว เพราะตอนที่แม่ของเขาไปทำงานก็เป็นแบบนี้เหมือนกัน
แล้วทำไมหลินลั่วชิงถึงไม่เหมือนกันล่ะ?
“เขาต้องรออีกสิบวันหรือครึ่งเดือนถึงจะกลับมาเหรอครับ?” หลินเฟยถามจี้อวี่เซียว
จี้อวี่เซียวเลือกคำตอบอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดว่า