กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 61 การจากลา
จี้อวี่เซียว “...”
ระหว่างที่พูด หลินลั่วชิงก็ขึ้นมาบนเตียง ใช้มือยันตัวไว้ ใบหน้าของเขาแทบจะชิดกับใบหน้าของจี้อวี่เซียว
จี้อวี่เซียวรีบหันหน้าหนี พยายามข่มใจแล้วพูดว่า
“ไว้คราวหน้าเถอะ”
ความต้องการของมนุษย์ไม่มีที่สิ้นสุด เมื่อได้ลิ้มลองจนติดใจแล้ว หากตอนนี้เขายอมเริ่มต้นขึ้นมาจริง ๆ จี้อวี่เซียวก็กลัวว่าความพยายามอดกลั้นทั้งหมดก่อนหน้านี้จะสูญเปล่า
ไม่ใช่ว่าเขาไม่ต้องการหลินลั่วชิง เพียงแต่เขายังไม่สามารถมีความสัมพันธ์ลึกซึ้งกับหลินลั่วชิงในเวลานี้ได้
จี้อวี่เซียวยกมือปิดไฟทันที ห้องนอนจึงตกอยู่ในความมืดสนิท
เขาถอนหายใจอย่างโล่งอกโดยไม่รู้ตัว
ตราบใดที่มองไม่เห็นใบหน้าของหลินลั่วชิง ไม่เห็นดวงตาของอีกฝ่าย เขาก็คงไม่ถูกยั่วยวนจนหวั่นไหวง่าย ๆ อีก