เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 58 นี่เรียกว่าโกรธจนหัวร้อนเพื่อปกป้องคนรักหรือเปล่านะ?
หลินลั่วจิ้งกัดฟันพูด
“ก็แค่คนพิการคนหนึ่ง คิดจริง ๆ เหรอว่าฉันจะมองเขาเข้าตา? นายยอมลดตัวลงไปเอง เห็นคนไร้ประโยชน์แบบนั้นเป็นของล้ำค่า ก็เลยคิดว่าคนอื่นจะชอบเขาเหมือนกันหมดหรือไง? น่าขำจริง ๆ ไม่เคยเห็นโลกกว้างเลยสินะ!”
รอยยิ้มในดวงตาของหลินลั่วชิงค่อย ๆ ลึกขึ้น แต่ความอบอุ่นในแววตากลับจางหายไปทีละน้อย
เขามองหลินลั่วจิ้งที่กำลังแสดงท่าทางเกรี้ยวกราดอยู่ตรงหน้า ยิ้มเล็กน้อย ก่อนจะปล่อยมือแล้วถีบอีกฝ่ายอย่างแรงทันที
หลินลั่วจิ้งไม่ทันตั้งตัว ถูกถีบเข้าเต็มแรงจนล้มกระแทกพื้นดังโครม
เขาสบถอย่างโกรธจัด
“แม่งเอ๊ย! หลินลั่วชิง แกทำอะไรของแก!”
พูดจบก็ลุกขึ้นแล้วพุ่งเข้าใส่หลินลั่วชิง
หลินลั่วชิงหลบ ก่อนจะวิ่งตรงไปทางจี้อวี่เซียวทันที