กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 57 “นายอิจฉาเหรอ?”
บรรยากาศหยุดนิ่งไปชั่วขณะ จี้อวี่เซียวมองสีหน้าเหมือนปวดท้องของพ่อหลิน เฉินเฟิ่ง และหลินลั่วจิ้งที่นั่งอยู่ฝั่งตรงข้าม แล้วรู้สึกสะใจเป็นอย่างมาก
สมกับเป็นประโยคที่เขาเฝ้ารอจะพูดมานานจริง ๆ พลังทำลายล้างรุนแรงเหลือเกิน คราวหน้าลองเอาไปพูดให้พ่อฟังบ้างดีกว่า
เขายิ้มเล็กน้อย
“ทำไมทุกคนเงียบกันหมดล่ะครับ ซาบซึ้งใจกันมากเกินไปเหรอ? ไม่ต้องถึงขนาดนั้นก็ได้ครับ เพราะความรักที่ผมมีต่อชิงชิงนั้นลึกซึ้งจนเกินเยียวยา ไม่มีทางรักษาให้หายได้อีกแล้ว หากความรักเป็นความผิด ผมก็ยินดีรับโทษจำคุกตลอดชีวิต”
พ่อหลิน “...”