กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 54 (รวมสองตอน) ปลดปล่อยความต้องการตามธรรมชาติ
“แบบนั้นไม่ได้หรอก” หลินลั่วชิงลูบศีรษะเล็ก ๆ ของเขา “น้าไปทวงเงินมาให้เฟยเฟย ไม่ใช่ทวงมาให้ตัวเองเสียหน่อย”
“แต่คนที่ไปทวงก็คือน้านี่ครับ” หลินเฟยพูด
“ระหว่างน้ากับเฟยเฟยยังต้องแบ่งแยกกันชัดเจนขนาดนี้อีกเหรอ?”
หลินลั่วชิงบีบแก้มเด็กชายเบา ๆ
“ของน้าก็คือของเฟยเฟยนั่นแหละ แต่ตอนนี้เฟยเฟยยังเด็ก น้าจะเก็บเงินไว้ให้ก่อน พออายุสิบแปด... อ๊ะ ไม่สิ พอขึ้นมัธยมปลาย น้าจะยกให้ทั้งหมดเลย”
หลินเฟยรู้ว่ามัธยมปลายคืออะไร และยังอีกนานกว่าจะถึงตอนนั้น เพราะฉะนั้นก็เท่ากับว่าเงินยังอยู่กับหลินลั่วชิง
เขาพอใจแล้ว จึงพยักหน้าถือเป็นการตกลง
หลินลั่วชิงมองเขาด้วยรอยยิ้ม
“งั้นพอโตขึ้น หาเงินได้แล้วก็อย่าลืมน้านะ”