เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 42 “พี่ก็กอดผมสิ”
จี้อวี่หลิงชะงักไปเล็กน้อย ราวกับไม่คิดว่าน้องชายจะถามเช่นนี้
ผ่านไปพักใหญ่ เขาจึงถอนหายใจอย่างจนใจ ก่อนโอบไหล่จี้อวี่เซียวแล้วพาเดินไปทางบันได
“พ่อคิดจะให้พี่เป็นประธานบริษัท” เขาพูด
จี้อวี่เซียวดีใจทันที “นั่นเป็นเรื่องดีนี่ครับ”
“ดีตรงไหนกัน” จี้อวี่หลิงหันมามองเขา “นายเหมาะสมกว่าพี่ชัด ๆ นายต่างหากที่ควรรับช่วงบริหารบริษัท พี่ปฏิเสธพ่อไปครั้งหนึ่งแล้ว แต่พ่อก็ยังพยายามเกลี้ยกล่อม พี่โมโหจนทนไม่ไหว ก็เลยเผลอตะคอกใส่ไป”
เขามองจี้อวี่เซียว น้ำเสียงกลับมาอ่อนโยนเหมือนทุกครั้ง
“นายเป็นน้องชายพี่ และมีความสามารถมากกว่าพี่ พ่อไม่ควรตัดสินใจเรื่องนี้อย่างหุนหันพลันแล่น มันไม่ยุติธรรมกับนาย”
“เพราะอย่างนั้นพี่ถึงไม่อยากให้ผมรู้เหรอ?”
“พี่กลัวนายเสียใจ”