เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
บทที่ 32 คืนแต่งงานที่ยากจะลืมเลือน
เขายังคงใช้ท่าทางไร้เดียงสาและไม่มีพิษภัยที่สุดเผชิญหน้ากับทุกคนที่พบเจอ แต่เขาไม่ยอมให้ใครมาทำร้ายจี้อวี่เซียว ใส่ร้ายเขา หรือทำให้เขาเสียใจเด็ดขาด
เขาสูญเสียพ่อแม่ไปแล้ว จะสูญเสียจี้อวี่เซียวไปอีกไม่ได้
เพราะฉะนั้น ใครทำให้จี้อวี่เซียวไม่มีความสุข เขาก็จะทำให้คนนั้นไม่มีความสุขเช่นกัน
ใครทำร้ายจี้อวี่เซียว เขาก็จะทำร้ายคนนั้นกลับ
หากตอนนี้ยังทำไม่ได้ ก็รอไปก่อน รอจนเขาเติบโตและมีความสามารถมากพอ ถึงตอนนั้นย่อมแก้แค้นคืนได้แน่นอน
นับตั้งแต่นั้น จี้เล่ออวี๋ก็หมดอารมณ์จะเล่นสนุกอีกต่อไป เขาเพียงต้องการปกป้องจี้อวี่เซียว คอยสังเกตทุกคนที่มาหาอาของเขา และแอบฟังบทสนทนาทุกครั้งที่มีโอกาส
เขาไม่ต้องการสนามเด็กเล่นในบ้านอีกแล้ว
อาของเขาไม่สามารถเล่นเป็นเพื่อนเขาได้อีก เพราะฉะนั้นเขาก็ไม่จำเป็นต้องเล่นเครื่องเล่นเหล่านั้นอีกต่อไป
“ผมยังไงก็ได้ครับ” เขามองหลินลั่วชิงแล้วพูดด้วยน้ำเสียงนุ่มนิ่ม “ผมไม่เล่นของพวกนั้นหรอก”