เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
หลังจากเมิ่งซิงเหอจากไป ฮูหยินโหวก็พูดคุยเรื่องในครอบครัวกับเจียงอวิ๋นเสาสักครู่ แอบเล่าเรื่องซุบซิบของตระกูลขุนนางผู้ทรงอำนาจกันสักพัก ตอนนั้น หมัวมัวชุยถือโถซุปควันร้อนกรุ่นเข้ามา
ฮูหยินโหวกล่าว “นี่คือซุปที่แม่ให้คนเคี่ยวมาตั้งแต่เช้ามืด เสาเอ๋อร์ รีบดื่มสักถ้วยเถิดเจ้าค่ะ”
เจียงอวิ๋นเสามองความรักเอ็นดูที่ล้นอยู่ในดวงตาของฮูหยินโหว ยิ้มพลางกล่าว “ท่านแม่ลำบากแล้วเจ้าค่ะ ท่านแม่ เหตุใดท่านจึงดีเช่นนี้ ข้าได้เป็นลูกสะใภ้ของท่าน ช่างมีความสุขยิ่งนักเจ้าค่ะ”
ฮูหยินโหวหัวเราะจนปากแทบปิดไม่ลง “โอ๊ย แม่มีลูกสะใภ้อย่างเจ้าก็เป็นวาสนาสามชาติแล้วเจ้าค่ะ”
ขณะที่แม่สามีและลูกสะใภ้พูดกัน หมัวมัวชุยก็ตักซุปหนึ่งถ้วยยื่นให้เจียงอวิ๋นเสาแล้ว
เจียงอวิ๋นเสายื่นมือรับมา ก้มหน้าดื่มทีละคำ ๆ อย่างเอร็ดอร่อย
ฮูหยินโหวเท้าคางยิ้มตาหยีมองอยู่
ลูกสะใภ้ดื่มอย่างเอร็ดอร่อย นางก็รู้สึกมีความสุข
ฮูหยินโหวกล่าว “เสาเอ๋อร์ วันนี้เป็นวันที่สี่เดือนสิบแล้ว อีกไม่นานก็ถึงวันที่สิบห้าเดือนสิบ วันที่สิบห้าเดือนสิบเป็นเทศกาลเซี่ยหยวน เป็นวันแห่งเทพวารีขจัดเคราะห์ ในปีก่อน ๆ แม่ทุกครั้งถึงเทศกาลเซี่ยหยวนก็จะไปจุดธูปที่อารามเต๋า ขอให้เทพเซียนขจัดภัยเคราะห์ให้แก่ครอบครัวเรา คุ้มครองให้ปลอดภัย ปีนี้แม่ก็จะไปเช่นกัน แต่ทว่าแม่มีลูกสะใภ้แล้ว แม่จึงอยากถามว่า เจ้าอยากไปจุดธูปที่อารามเต๋ากับแม่หรือไม่เจ้าค่ะ”
เจียงอวิ๋นเสาเงยหน้าขึ้น