ตอนที่ 173 เจ้าซ่อนความลับที่บอกใครไม่ได้

เมื่อได้ยินชื่อจ้าวตั้น รอยยิ้มบนใบหน้าของเมิ่งซิงเหอก็ชะงักลงเล็กน้อย

เขาหยุดฝีเท้า หันกลับไปมองเจียงอวิ๋นเสา

เขาพูดเสียงเบาว่า “เรื่องของจ้าวตั้น ท่านพ่อของเรากำลังสืบอยู่ จ้าวตั้นเป็นคนระมัดระวังตัว คืนนั้นในห้องหนังสือของเขาไม่พบสิ่งใดที่มีประโยชน์ จึงสืบได้ค่อนข้างยุ่งยาก ท่านพ่อของเราเป็นเสนาบดีกรมอาญา ในการสืบคดี ท่านมีประสบการณ์ มีคนและเส้นทางมากกว่าข้า ท่านบอกไม่ให้ข้าเข้าไปยุ่งให้วุ่นวาย สองวันก่อนท่านพ่อบอกข้าว่า เรื่องที่จ้าวตั้นทำร้ายเจ้า ท่านมีหลักฐานอยู่หลายชิ้นแล้ว ตอนนี้ท่านกำลังรอพวกทางการที่ไปเก็บหลักฐานที่บ้านเกิดของจ้าวตั้นกลับมา ท่านบอกว่าจะเปิดเผยเรื่องที่จ้าวตั้นตั้งใจทำให้พี่รองแท้งลูกออกมาบอกทุกคนในตระกูลเจียงด้วย เช่นนี้จึงจะเลี่ยงไม่ให้พ่อตาลำบากใจ”

เจียงอวิ๋นเสาถอนหายใจเบา ๆ

เรื่องที่พี่รองแท้งลูกนั้น สุดท้ายก็เกี่ยวข้องกับจ้าวตั้นจริง ๆ ใช่หรือไม่

นางเดาไม่ผิด ใช่หรือไม่

ชั่วขณะหนึ่ง นางไม่รู้ว่าควรรู้สึกโล่งใจแทนพี่รอง หรือควรเศร้าใจแทนพี่รอง

เมิ่งซิงเหอลูบแก้มนาง พูดเสียงเบาว่า “อย่าเศร้าไปเลย หากเรื่องที่พี่รองแท้งลูกเป็นฝีมือของจ้าวตั้น คนร่วมเตียงคนนี้จริง เช่นนั้นการที่พี่รองมองเห็นธาตุแท้ของเขาได้เร็วขึ้น หลุดพ้นจากห้วงทุกข์ได้เร็วขึ้น ก็ถือเป็นเรื่องดี”

เจียงอวิ๋นเสาขานรับเบา ๆ หนึ่งคำ