ตอนที่ 150 ไม่กระมัง? เจ้าจะให้ข้าเป็นคนวิปริตหรือ?

ไม่นานนัก ท่านโหวเมิ่งที่เปลี่ยนชุดขุนนางแล้วก็มาตะโกนอยู่หน้าตระกูลเจียง เขาตะโกนเรียกญาติดองด้วยเสียงอันดัง รีบไปศาลาว่าการด้วยกันเถิด

ท่าทีเช่นนั้นราวกับกลัวว่าบ้านข้างเคียงจะไม่รู้ว่าเขากับเจียงสีอวี้เป็นญาติดองกันแล้ว

แปดส่วนเป็นการอวด

เจียงสีอวี้ไม่ใคร่อยากสนใจเขา แต่ก็จนใจ ต้องให้เกียรติบุตรสาวและว่าที่ลูกเขยอยู่บ้าง จึงได้แต่ค่อย ๆ เอื่อยเฉื่อยเดินออกมา จากไปพร้อมกับเขา

ฮูหยินโหวกับเมิ่งซิงเหอนั่งเป็นเพื่อนพระชายาอันเล่อครู่หนึ่ง พระชายาอันเล่อรู้ว่าวันนี้พวกเขามีธุระต้องทำ จึงยิ้มพลางขอตัวไปก่อน

หลังจากส่งพระชายาอันเล่อกลับแล้ว ฮูหยินโหวกับเมิ่งซิงเหอก็มาที่ตระกูลเจียงอีกครั้ง

พวกเขายังพาช่างฝีมือที่จ้างมาด้วยราคาแพงมาด้วย รีบร้อนเจาะประตูบานหนึ่งบนกำแพงเรือน

ดังนั้น ฮูหยินเจียงกับฮูหยินโหวจึงนั่งใต้ต้นแปะก๊วยในเรือนเสากวง จ้องช่างฝีมือทำงาน พลางคุมงานพลางดื่มชาและพูดคุยกัน

ส่วนเจียงอวิ๋นเสากับเมิ่งซิงเหอนั่งอยู่บนบันไดไกล ๆ พลางยิ้มมองมารดาของแต่ละฝ่าย พลางกระซิบพูดเรื่องส่วนตัวกัน

เมิ่งซิงเหอมองคู่หมั้นที่อยู่ใกล้เขาขนาดนี้อย่างอ่อนโยน ในใจเต็มไปด้วยความสุขและความหวานที่ไม่อาจสงบลงได้