กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
นางมองเมฆที่ขอบฟ้า
กระมัง สามีของนาง เจียงซื่อหรง ช่างเป็นคนโง่ เป็นคนตาบอดจริง ๆ กระมัง
ดังนั้นเขาจึงมองไม่เห็นความดีของนาง ไม่เห็นคุณค่าอันล้ำค่าของนางเลย
เขาต้องรอให้ชายอื่นมาสะกิดเตือน เขาจึงจะรู้ว่าภรรยาของเขาก็เป็นของล้ำค่าเช่นกัน
คิดถึงตรงนี้ จางเยียนหรานก็อดยกมุมปากเย้ยหยันไม่ได้ เอ่ยกับเจียงอวิ๋นเสาเบา ๆ