ตอนที่ 124 ใจข้าอยากแต่งกับเจ้า ไม่เชื่อว่าเจ้าดูไม่ออก

“……”

เจียงอวิ๋นเสาเงยหน้าขึ้นพร้อมกับยกชายกระโปรง มองไปยังต้นน้ำที่ซื่อจื่อจวนกั๋วกงเจิ้งผู้หนึ่ง ซึ่งอยู่ในชุดดำ รูปร่างสูงสง่า งามหล่อเหลาสง่าผ่าเผย

นางถอนหายใจอย่างเศร้าสร้อยในใจ

นางเพียงตามพี่ชายกับพี่สะใภ้ออกมาเดินเล่นเท่านั้น เหตุใดจึงได้พบกับไอ้หมอนี่อีก

หากรู้แต่แรกว่าหมอนี่อยู่ที่นี่ นางก็คงไม่มาที่ริมลำธาร

เฮ้อ

แม้ตอนนี้นางอยากจะหันหลังเดินจากไปยิ่งนัก แต่ในฐานะคุณหนูตระกูลใหญ่ นางย่อมทำเรื่องเสียมารยาทเช่นนั้นไม่ได้ จึงได้แต่ฝืนยิ้มออกมาเล็กน้อย แล้วค้อมกายคำนับ

“ข้าน้อยมิทราบว่าท่านซื่อจื่อตงฟางอยู่ที่นี่ จึงรบกวนความสำราญของท่าน ขออภัย ข้าน้อยจะขอตัวไปเดี๋ยวนี้ ลาก่อน——”

นางเอ่ยพลางหันกายหมายจะจากไป