กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เถียนเหมิ่งมาถึงเบื้องหน้าเมิ่งซิงเหออย่างรวดเร็ว
เขาจ้องมองดวงตาของเมิ่งซิงเหอ กล่าวเสียงต่ำ “ท่านซื่อจื่อ ท่านโหวให้ผู้น้อยมาบอกท่านว่า — ตราบใดที่ท่านยังมิมรณะสักวันหนึ่ง ก็มิอาจปล่อยให้หญิงที่ท่านรักเป็นของผู้อื่นได้ พวกเราสามัญชนมองไม่ทะลุน้ำพระทัยฟ้า ท่านย่อมไม่มีวันรู้ว่าพรุ่งนี้ท่านจะได้พบกับทางพลิกผันหรือไม่ หากถึงเวลานั้นท่านได้รับการรักษาจนหาย แต่หญิงที่ท่านรักกลับถูกท่านยกให้เป็นของผู้อื่นด้วยมือตนเอง ท่านจะเผชิญหน้ากับความโง่เขลาครั้งก่อนของตนในชีวิตที่เหลือได้อย่างไร?”
เมิ่งซิงเหอชะงักไป
ชั่วขณะถัดมา หัวใจของเขาก็สะเทือนอย่างรุนแรง!