ตอนที่ 119 นางเอกเดินทางของจอมเสแสร้ง ให้จอมเสแสร้งไร้ทางเดิน

เจียงซื่อหรงจิกฝ่ามือตนเองแน่น กัดฟันกรอดมองจางเยียนหราน

นี่ตกลงช่วยขอความเมตตาช่วยแก้ต่างให้เขา หรือฉวยโอกาสนี้ด่าเขาเต็มที่กันแน่

อะไรที่ว่าเขาเองก็ไม่อยากโง่ทึ่มไม่ได้เรื่องเช่นนี้

เขาเจียงซื่อหรงโง่ทึ่มไม่ได้เรื่องตรงไหนกัน

เขากลายเป็นคนไร้ค่าสมองไม่ฉลาดไปได้อย่างไร

เขาไม่ใช่!

เดิมทีฮูหยินเจียงกำลังก้มหน้าเล่นเกมป้อนอาหารกับเสิ่นอวิ๋นซูอย่างเบิกบาน มองเจ้าตัวเล็กกินเกี๊ยวนึ่งที่นางป้อน คำละชิ้นอย่างอิ่มเอมสุด ๆ นางก็ดีใจยิ่งนัก

จู่ ๆ ได้ยินลูกชายคนที่สามตะคอกให้ลูกสะใภ้หุบปาก นางก็เงยหน้าขึ้นทันที

นางถลึงตาใส่เจียงซื่อหรง “หุบปากอะไร หุบปากอะไร เจ้าต่างหากที่ควรหุบปากให้แม่!”