กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
ฮูหยินเจียงได้ฟังจางเยียนหรานพูดเช่นนั้นก็พยักหน้าพลางถอนใจ “หวังว่าจะเป็นเช่นนั้นเถิด ขอเพียงฝ่าบาทอย่าได้ถูกกุ้ยเฟยพร่ามัวจนกล่าวโทษผู้บริสุทธิ์ก็แล้วกัน”
เจียงอวิ๋นเสายิ้มตาหยีมองฮูหยินเจียง
พินิจอยู่ไม่กี่ลมหายใจ นางก็เอ่ยถามด้วยน้ำเสียงอ่อนหวานอย่างจงใจ “ท่านแม่ ท่านกำลังเป็นห่วงซื่อจื่อเมิ่งอยู่หรือเจ้าคะ แปลกนัก ท่านมิใช่ไม่ชอบเขามากหรอกหรือ หากเขาประสบเรื่องร้าย ท่านมิควรจะดีใจหรือเจ้าคะ”
ฮูหยินเจียงค้อนบุตรสาว “เหลวไหล แม่มิใช่คนใจร้ายร้ายกาจเช่นนั้น แม่ไม่ชอบซื่อจื่อเมิ่ง ก็เพียงไม่ชอบที่เขาหมายตาลูกสาวของแม่เท่านั้น ขอเพียงเขาเลิกหมายตาลูกสาวของแม่เสีย เขาก็ยังเป็นบุตรของสหายรักของแม่ เป็นเด็กดีที่แม่ชอบ”