กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เสิ่นอวิ๋นซูเกาศีรษะ พยายามนึกถึงคำพูดที่เมิ่งซิงเหอเพิ่งพูดเมื่อครู่ แล้วพยายามเล่าซ้ำให้พี่สาวฟังทีละคำ ๆ —
“ข้าเรียกพี่เมิ่งให้กินยา บอกว่าไม่ต้องกลัว หากรู้สึกขมก็ให้นึกถึงพี่สาวที่หวานละมุนของข้า เพราะทุกครั้งที่ท่านพ่อท่านแม่กินยา พอเห็นพี่สาวก็ไม่ขมแล้ว”
“แล้วพี่เมิ่งก็บอกข้าว่า ท่านพ่อท่านแม่เห็นพี่สาวแล้วจะรู้สึกหวานชื่น เพราะพี่สาวเป็นลูกสาวคนรักของท่านพ่อท่านแม่ แต่เขากับพี่สาวไม่เหมือนกัน เขากับพี่สาวเป็นเพียงเพื่อน พี่สาวหวานเพียงใดก็หวานไปไม่ถึงเขา”