กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เจียงอวิ๋นเสาขมวดคิ้วน้อย ๆ ผูกสายเสื้อให้เรียบร้อยแล้วเดินเบา ๆ ไปทางประตู
เมื่อมาถึงหลังบานประตู เสียงตะกุยประตูก็ยิ่งชัดเจนขึ้น
ช่างดูเหมือน…
ไม่เหมือนมนุษย์เลย
กลับเหมือนลูกแมวลูกหมาน้อยตัวใดตัวหนึ่ง
ถึงตอนนี้เอง เจียงอวิ๋นเสาที่นอนหลับจนมึนหัวสมองว่างเปล่าจึงนึกขึ้นได้ว่า เมื่อวานนี้เมิ่งซิงเหอสัญญาว่าวันนี้จะส่งลูกหมาน้อยตัวหนึ่งมาให้ที่เรือนของนาง
นางเต็มไปด้วยความคาดหวัง สองมือเกาะประตูไว้แน่น แล้วเปิดประตูออกด้วยความดีใจ
ในวินาทีที่ก้มลงมองลูกสัตว์น้อยที่กำลังตะกุยประตู รอยยิ้มบนใบหน้าของนางก็แข็งค้างไป
เหตุใดถึง…
กลับเป็นลูกสุนัขปักกิ่งตัวเล็ก ๆ ขาว ๆ นุ่มนิ่มไร้พิษภัยตัวหนึ่งเล่า