กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เขามีทางรอดแล้ว!
“ตัวยา” ที่เขาค้นหามานานหลายปี ในที่สุดก็กลับมาแล้ว และยังไม่เสื่อมฤทธิ์!
เขาไม่สนใจเสียงลูกชายที่ร้องตะโกนอยู่ข้างหลัง เร่งฝีเท้ากลับไปยังเรือนหลัก
เขาเรียกพ่อบ้านให้เข้าไปในห้องหนังสือพร้อมกับเขา ประตูหน้าต่างปิดสนิท
เขานั่งอยู่หน้าโต๊ะ เงยหน้ามองพ่อบ้าน สั่งเสียงเบา “ไปบอกจ้าวตั้นว่าเจียงรั่วซีไม่ต้องแท้งลูกและไม่ต้อง ‘ตาย’ อีก แผนการก่อนหน้านี้ยกเลิกทั้งหมด เขาพาเจียงรั่วซีกลับเมืองหลวงได้ทุกเมื่อ”
พ่อบ้านเงยหน้าขึ้นมองเขาอย่างตกตะลึง “ท่านกั๋วกง เหตุใดจู่ ๆ ก็จะยกเลิกแผนเล่า”
เจิ้งกั๋วกงลูบแหวนหยกบนนิ้วหัวแม่มือ แววตาปิดไม่มิดซึ่งความยินดี