ตอนที่ 49 พระเอกคิดถึงนางกลางดึก อยากปีนกำแพงไปลอบพบ

“ซานชี เอาจานลูกวอลนัตมาหนึ่งจาน”

เขายันเก้าอี้โยกลุกขึ้นยืน ห่อเสื้อคลุมสีเทาเงินบนตัวให้กระชับ แล้วหันกลับไปมองเด็กรับใช้ที่นั่งงีบหลับอยู่บนขั้นบันไดท่ามกลางแสงดาวเต็มฟ้า

ซานชีเด็กรับใช้ได้ยินเสียงนายท่านก็สะดุ้งเฮือก ลืมตาขึ้น

เขาขยี้ตา พลางเอ่ยอย่างมึนงง “ท่านซื่อจื่อ มื้อเย็นท่านยังกินไม่อิ่มหรือขอรับ จะเอาลูกวอลนัตไปทำไมหรือขอรับ หากท่านยังไม่อิ่ม ข้าจะไปที่ครัวยกของกินยามดึกมาถวายสักหน่อย”

เมิ่งซิงเหอทำเสียงชิ “ไม่ใช่ข้าจะกิน เจ้าไปเอามาก็พอแล้ว”

ซานชีมึนงง

ลูกวอลนัตไม่เอามากิน หรือว่าจะเอามาทุบศีรษะท่านซื่อจื่อกัน?

เขาลูบศีรษะอย่างมึนงงเดินกลับเข้าไปในห้อง ยกจานลูกวอลนัตออกมาหนึ่งจาน

“ซื่อจื่อ เชิญขอรับ”

“อือ”