กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมิ่งซิงเหอมองตงฟางจิ่งเช่อด้วยสายตาเย็นชาครั้งหนึ่ง แล้วจึงมองไปที่เจียงอวิ๋นเสา
“พี่เมิ่ง…”
พอตงฟางจิ่งเช่อปล่อยมือ เจียงอวิ๋นเสาก็ยกชายกระโปรงวิ่งไปหลบอยู่ข้างหลังเมิ่งซิงเหอเองโดยไม่ต้องบอก
มือเรียวเล็กของนางกำชายเสื้อด้านหลังของเมิ่งซิงเหอไว้แน่น เผยให้เห็นความพึ่งพิงที่ต้องการให้พี่เมิ่งปกป้องอย่างชัดเจนที่สุด
เมิ่งซิงเหอหันกลับไปมองหญิงสาวที่หลบอยู่ข้างหลังเขา
ท่าทางพึ่งพิงเช่นนี้ของเด็กสาวทำให้ในใจเขาร้อนผ่าว