กำลังโหลด
เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
โดย พู่กันหยก
เมิ่งซิงเหอสะบัดชายเสื้อก้าวเท้าออกไปได้เพียงก้าวเดียว จู่ ๆ ก็มีเสียงหวานนุ่มที่ทำให้เขาหลงใหลดังขึ้นข้างหู
“พี่เมิ่ง—”
เมิ่งซิงเหอชะงักนิดหนึ่ง จากนั้นก็เงยหน้าขึ้นมองเจียงอวิ๋นเสาบนกำแพงอย่างฉับพลัน
เมื่อประสานสายตากับเจียงอวิ๋นเสา และได้ยินถ้อยคำกับเสียงหัวเราะเยาะที่ยังคงเหยียดหยามเขาอย่างบ้าคลั่งจากในตรอก สีหน้าของเมิ่งซิงเหอก็เปลี่ยนไปทันที ราวกับมีอะไรบีบรัดที่กลางอกจนแทบหายใจไม่ออก
ให้ตายเถอะ!
แม่นางเจียงได้ยินหมดแล้วใช่หรือไม่
แม่นางเจียงได้ยินว่าเขาเป็นคนขี้โรคอายุสั้น...
ได้ยินว่าเขาเพิ่งถูกทอดทิ้งถอนหมั้นเมื่อวาน...
ยิ่งไปกว่านั้นยังได้ยินว่าเขาเป็นชายที่ลมโบกนิดเดียวก็ล้ม ดูดีแต่ใช้การไม่ได้...