เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 138 ฝากข้อความถึงในวัง
สำนักหวงเฉิงซือใช้คนไม่ยึดติดรูปแบบ หลี่หยวนลี่เป็นหัวหน้าหน่วยย่อยในหมู่สายสืบ กระทั่งขอทานเขาก็ใช้งาน ขอทานน้อยเพิ่งนับหลี่หยวนลี่เป็นลูกพี่ได้ไม่นาน แค่เดือนกว่าๆ เคยเห็นซูลี่อู่ทักทายหลี่หยวนลี่อยู่บ้าง จึงจำใบหน้าของคนผู้นี้ไว้ในใจ
วันนี้ตอนขอทานอยู่ใต้กำแพงเมืองด้านนอก บังเอิญเห็นชายใจดีสองคน คนหนึ่งแบกซูลี่อู่ อีกคนจูงลา เดินหน้าตาตื่นเข้ามาอธิบายเรื่องราวให้ทหารเฝ้าประตูหนานซวินฟัง
ขอทานน้อยถือชามบิ่นเดินเข้าไปดูใกล้ๆ นี่มันนายท่านสกุลซูที่ลูกพี่รู้จักไม่ใช่หรือ?
เขารีบร้อนเอ่ยกับทหารเฝ้าประตู "นายท่าน ข้ารู้จักคนผู้นี้ ปล่อยข้าเข้าเมืองเถิด ข้าจะไปแจ้งข่าวให้ครอบครัวเขา!"
ด้วยเหตุนี้จึงได้เข้าเมือง และรีบมาแจ้งหลี่หยวนลี่เป็นคนแรก
แววตาของหลี่หยวนลี่เย็นเยียบ คว้าหมวกฟางสวมศีรษะ ไม่สนใจข้าวของที่วางอยู่บนพื้น รีบกำชับขอทานน้อยให้ไปส่งข่าวที่ร้านอาหารสกุลซูในตรอกม่ายเซา บอกว่าคนถูกส่งไปที่ร้านต่อกระดูกสกุลเสิ่นแล้ว จากนั้นก็วิ่งตรงไปยังประตูหนานซวินทันที
หน้าประตูหนานซวิน ชายสองคนที่ช่วยซูลี่อู่ไว้ยังคงไม่ได้รับอนุญาตให้เข้าเมือง ทั้งสองแซ่เซี่ย เป็นพี่น้องร่วมสายเลือด มารดาชราล้มป่วยนอนซมอยู่บนเตียงขยับตัวไม่ได้ ทั้งสองฝากญาติช่วยหางานให้ วันนี้เข้าเมืองก็เพื่อไปเป็นกุลีขนข้าวที่ท่าเรือแม่น้ำเปี้ยน
ทว่ามีหนึ่งชีวิตแบกอยู่บนบ่า แถมลาที่จูงอยู่ก็เป็นของร้อน สองพี่น้องจึงร้อนใจจนนั่งไม่ติด