เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 124 ฝีมือล้ำเลิศปรุงกลิ่นหอม
ซูเฟยเอื้อมมือไปลูบท้องของฉินซื่อ พลางหัวเราะร่าเริง “พี่สะใภ้เอามือลูบทำไมกัน ต้องให้เจ้าตัวเล็กในท้องได้รับโชคดีนี้เป็นคนแรกสิ”
ซ่งสี่เล่อกับเผิงเฉี่ยวหลานจูงมือกันเดินเข้ามา รีบหยิบพุดดิ้งคาราเมลลงจากรถเข็นมาแจกให้คนสกุลซูคนละถ้วย ทุกคนจึงนั่งล้อมวงกันในลานบ้านและเริ่มชิมอย่างใคร่รู้
จนถึงตอนนี้ฉินซื่อก็ยังไวต่อกลิ่นเหรียญทองแดงเพียงอย่างเดียว ส่วนนมวัวนั้นกินได้ไม่มีปัญหา ตั้งแต่รู้ว่าตั้งครรภ์ นางก็ยิ่งอยากกินโน่นกินนี่มากขึ้น ไม่แพ้หม่านเจี่ยเอ๋อร์เลยทีเดียว
พอได้พุดดิ้งคาราเมลมา นางก็เป็นคนแรกที่ตักเข้าปาก เนื้อพุดดิ้งเนียนนุ่มหอมหวานไหลผ่านลำคอ ฉินซื่อทอดถอนใจอย่างมีความสุข “ไม่รู้เลยว่าต้าเจี่ยเอ๋อร์คิดวิธีทำขึ้นมาได้อย่างไร อร่อยเหลือเกิน!”
ซูชิงกำลังจะชิมถ้วยของตนเอง เห็นภรรยาชอบกินก็ยิ้มแล้วยื่นถ้วยของตนให้ “ของข้าก็ให้เจ้ากินด้วย”
ฉินซื่อดันพุดดิ้งกลับไป พลางพูดอย่างเขินอาย “ทำอะไรกัน บ้านเราใช่ว่าจะไม่มีปัญญากินขนมถ้วยนี้เสียเมื่อไหร่ ท่านก็กินเถอะ”
ซูเฟยมองสองสามีภรรยาที่เกรงใจกันไปมาแล้วทำเสียงจุ๊ปากล้อเลียน ซ่งสี่เล่อกับเผิงเฉี่ยวหลานที่นั่งขนาบข้างก็ทำตาม ส่งเสียงจุ๊ปากประหลาดๆ ออกมาบ้าง
ฉินซื่อหน้าแดง ตีขาสู่เฟยเบาๆ “ต้าเจี่ยเอ๋อร์! เมื่อครู่ยังมีพุดดิ้งเหลืออีกหรือไม่ ข้าขอกินเพิ่มอีกถ้วยได้ไหม”
เฉินซื่อกำลังกินพุดดิ้งอย่างเอร็ดอร่อย พอได้ยินคำขอของฉินซื่อก็รีบปราม “ตั้งครรภ์อยู่จะกินตามใจปากได้อย่างไร อยากกินพรุ่งนี้ค่อยกินใหม่”