เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 118 ยามหนึ่ง
เมื่อเห็นซูเฟยพาสาวน้อยคนหนึ่งขึ้นเกวียนลาของตระกูลโจว เจิ้งเฉาหมิงก็ชะงักไปเล็กน้อย ก่อนจะผุดแววดูแคลนขึ้นมาในใจ เขาหันไปมองชุยเฉวียนแล้วแค่นหัวเราะ “ข้านึกว่าโจวฝ่างจะเป็นสุภาพบุรุษผู้เที่ยงธรรมเสียอีก อายุปาเข้าไปยี่สิบกว่าแล้วยังไม่ยอมแต่งงาน ก็นึกว่าเสื่อมสมรรถภาพทางเพศเสียแล้ว ที่ไหนได้ คนที่พี่ชุยหมายปอง กลับถูกเขารวบหัวรวบหางไปก่อนเสียอย่างนั้น”
วันนี้สหายสนิทไม่กี่คนมารวมตัวกันเพื่อเลี้ยงส่งชุยเฉวียน
อีกไม่กี่วันท่านปู่ชุยก็จะออกเดินทางกลับบ้านเกิด ก่อนออกจากเปี้ยนจิงจึงหาตำแหน่งงานให้ชุยเฉวียนผู้เป็นหลานชายที่เกิดจากอนุ แม้ชุยเฉวียนจะไม่อยากออกไปรับราชการต่างถิ่น แต่ก็จำต้องยอมรับการจัดการนี้
ว่ากันว่าจะให้ออกไปเป็นนายอำเภอฝึกฝนฝีมือสักหลายปี หลังจากนั้นค่อยให้พี่ชายหาทางย้ายกลับเข้าเปี้ยนจิง
เจิ้งเฉาหมิงออกจะดูแคลนอยู่มาก ออกไปเป็นขุนนางต่างถิ่นมันลำบาก จะสู้เป็นขุนนางในเปี้ยนจิงได้อย่างไร แต่ในใจก็อดอิจฉาไม่ได้ที่ตระกูลชุยยอมวางแผนอนาคตให้ชุยเฉวียน เวลานี้จึงจงใจหยิบยกเรื่องของแม่นางซูขึ้นมาพูด