เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 107 ค้าขายต้องก้าวไปข้างหน้า
หากเรื่องนี้ไม่ได้เกิดจากการบงการของผู้เฒ่าลู่
คนผู้นั้นก็คงคิดจะประจบเอาใจพ่อตาตัวเอง
เห็นลู่เอ้อร์โหย่วถูกคำว่ามือปราบกดดันจนเริ่มไม่มั่นใจ หวังซื่อจึงรีบรุกไล่ซ้ำทันที "หากมิใช่เพราะหลานสาวข้าเห็นแก่ไมตรีเก่า จำได้ว่าท่านเป็นคนแรกที่มอบป้ายไม้หัวแดงให้ ป่านนี้เรื่องคงถึงโรงถึงศาลไปแล้ว"
สกุลซูไม่ได้รับความเสียหาย ต่อให้แจ้งทางการก็จับได้เพียงหยางฟางที่บุกรุกเคหสถาน ถึงจะพัวพันไปถึงเหยาเจ๋อก็คงทำอะไรไม่ได้มาก
ทว่าเวลานี้ลู่เอ้อร์โหย่วตื่นตระหนกจนคิดไม่ตก ซ้ำยังถูกท่าทีแข็งกร้าวของหวังซื่อข่มขวัญ จึงหลงเชื่อคำพูดของนางเข้าไปเต็มเปา
ความขัดแย้งตรงมุมห้องเริ่มดึงดูดสายตาของลูกค้าโต๊ะอื่น ลู่เอ้อร์โหย่วฝืนปั้นยิ้ม ประสานมือขออภัยคนรอบข้าง "คนแก่ตื่นเต้นไปหน่อย ทุกท่านอย่าถือสาเลย"