เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 106 ซื้อเหมาซาลาเปา
ซาลาเปาดอกเหมยซานต้งล้วนปั้นสดนึ่งร้อนๆ เมื่อยายจ้าวกำชับว่าจะนำกลับ หลงจู๊อวี้จึงหยิบปิ่นโตอย่างดีมาจัดใส่ให้ด้วยตัวเอง ก่อนเอ่ยถามอย่างใส่ใจ "ให้ข้าน้อยจัดรถม้าไปส่งท่านทั้งสองหรือไม่ขอรับ"
ยายจ้าวอายุน้อยกว่าเหรินโซ่วจวิ้นไท่จวินราวหกปี แต่ก็ล่วงเข้าวัยเจ็ดสิบแล้ว หลายวันที่พำนักอยู่เรือนสกุลซู นางวางตัวราวกับหญิงชราชาวบ้านทั่วไป อัธยาศัยอ่อนโยนเข้ากับคนง่าย
ทว่าคนที่คอยรับใช้ข้างกายจวิ้นไท่จวินมานานหลายสิบปีมีหรือจะถูกหลอกต้มง่ายๆ น้ำเสียงหยั่งเชิงของหลงจู๊อวี้นางฟังปราดเดียวก็รู้ทัน
"ไม่รบกวนหรอก"
รับปิ่นโตมาแล้ว ยายจ้าวก็ประคองจวิ้นไท่จวินลุกขึ้นอำลา เดินจูงเจ้าต้าเฮยกลับไปถึงหน้าเรือนสกุลซู ประจวบเหมาะกับรถลาของสกุลซ่งมาถึงพอดี ไต้เฒ่ากับพ่อครัวซ่งพาส่งซ่งสี่เล่อมาเรียนทำอาหาร
เห็นหญิงชราหิ้วปิ่นโตดูท่าทางทุลักทุเล ซ่งสี่เล่อจึงรีบปรี่เข้าไปรับแทน "ท่านป้าจ้าว ข้าถือให้เจ้าค่ะ"
ไต้เฒ่าและพ่อครัวซ่งประสานมือคารวะคนทั้งสอง พ่อครัวซ่งเอ่ยถาม "ท่านทั้งสองออกไปซื้ออาหารเช้ามาหรือขอรับ"