เพื่อปรับปรุงเว็บไซต์ ไม่ยอมรับก็อ่านและฟังได้ตามปกติ ตั้งค่าคุกกี้
ตอนที่ 96 ชูครีมแป้งกรอบและพัดลมเท้าเหยียบ
เมื่อมีเครื่องตีไข่กึ่งอัตโนมัติที่ซูฮ่าวประดิษฐ์ขึ้น การทำเค้กอบจึงไม่เปลืองแรงมากนัก สองศิษย์อาจารย์ช่วยกันคนละไม้คนละมือ ยิ่งทำงานได้รวดเร็วยิ่งขึ้น พอนำเค้กขนาดหกนิ้วชุดสุดท้ายเข้าเตาอบ ซูเฟยก็เริ่มลงมือทำแป้งกรอบสำหรับชูครีม
ขนมตะวันตกที่นางทำมาจนถึงทุกวันนี้ล้วนเป็นเมนูที่นางทำกินเป็นประจำในชีวิตประจำวัน ขั้นตอนจึงจำได้ขึ้นใจ อัตราส่วนยิ่งไม่มีทางผิดพลาด
แป้งกรอบที่ผสมเสร็จแล้วถูกห่อด้วยกระดาษไข นำออกไปวางผึ่งลมเย็นในลานบ้านเพื่อให้เซตตัว อากาศช่วงนี้เดี๋ยวแดดออกเดี๋ยวครึ้มฟ้าครึ้มฝน อุณหภูมิยังไม่สูงนัก วางเนื้อสัตว์ไว้ข้างนอกไม่กี่ชั่วยามก็แข็งโป๊กแล้ว
ขั้นตอนต่อมาคือการทำแป้งชูครีม ขั้นตอนนี้วัดฝีมือคนทำขนมอย่างมาก
สภาพของแป้งชูครีมสำคัญยิ่งนัก หากเหลวเกินไปจะไม่มีแรงพยุงตัว พอแป้งสุกตัวชูครีมจะไม่พองฟู แต่จะแบนแต๊ดแต๋กลายเป็นแผ่นแป้งในเตาอบ แต่หากข้นเกินไปก็จะทำให้พองตัวได้ไม่เต็มที่ อบออกมาไม่เพียงไม่สวยงาม เนื้อแป้งยังหนาเตอะไม่อร่อยอีกด้วย
ซูเฟยอธิบายจุดสำคัญให้ซ่งสี่เล่อฟังอย่างละเอียด ฝ่ายหลังตั้งใจฟังอย่างขะมักเขม้น ดวงตาทั้งคู่จับจ้องมองสภาพแป้งในหม้อไม่กะพริบ
"ดูนะ พอยกตะเกียบขึ้นแล้วแป้งห้อยลงมาเป็นรูปสามเหลี่ยมหัวกลับและไม่หยดลงมาเร็วเกินไป ก็ถือว่าใช้ได้แล้ว"
ซูเฟยรีบยกหม้อใบเล็กออกจากเตาดินเผา แล้ววางก้นหม้อลงในน้ำเย็นที่เตรียมไว้ล่วงหน้าทันที เพื่อควบคุมความเร็วในการระเหยของน้ำในแป้ง ขณะเดียวกันมือก็ยังไม่หยุดคน